Slechte werkomstandigheden, onderbetaling en overuren, deze staking maakt nog eens pijnlijk duidelijk dat het sociale aspect van inkopen belangrijker wordt naarmate de werknemers die het betreft dichterbij ons werken en leven.

Naast arbeidsvoorwaardelijke eisen worden er ook eisen gesteld aan ‘respect’: de stakers willen met respect behandeld worden. Daar zal toch niemand op tegen zijn? Waarom krijgen we dat dan niet voor elkaar als inkopende samenleving? Het is blijkbaar moeilijk om dit punt concreet te maken. Wat is ervoor nodig om respect te ervaren? Wat zijn nu voorbeelden van schoonmaakcontracten waar de werknemers wel vinden dat zij het respect krijgen dat ze verdienen?

Napels in Nederland

De staking richt zich niet op de eigen werkgever, maar op een aantal grote bedrijven, zoals recent Philips en op het grote publiek, door ... Lees verder