Pepper blog
Schoonmaakstaking sleutel tot respect voor people?
Slechte werkomstandigheden, onderbetaling en overuren, deze staking maakt nog eens pijnlijk duidelijk dat het sociale aspect van inkopen belangrijker wordt naarmate de werknemers die het betreft dichterbij ons werken en leven.
Naast arbeidsvoorwaardelijke eisen worden er ook eisen gesteld aan ‘respect’: de stakers willen met respect behandeld worden. Daar zal toch niemand op tegen zijn? Waarom krijgen we dat dan niet voor elkaar als inkopende samenleving? Het is blijkbaar moeilijk om dit punt concreet te maken. Wat is ervoor nodig om respect te ervaren? Wat zijn nu voorbeelden van schoonmaakcontracten waar de werknemers wel vinden dat zij het respect krijgen dat ze verdienen?
Napels in Nederland
De staking richt zich niet op de eigen werkgever, maar op een aantal grote bedrijven, zoals recent Philips en op het grote publiek, door stations niet meer schoon te maken.
Het centraal station in Amsterdam is een puinhoop, ‘Het lijkt wel Napels’, twitterde een voorbijganger. De staking heeft daar grote effecten, maar lijkt zich niet tegen de NS te richten. NS heeft na de eerste schoonmaakstaking uitdrukkelijk goede arbeidsvoorwaarden meegenomen in haar aanbestedingstrajecten voor schoonmaak. De vraag is of het effectief is je zo te richten op het grote publiek. De individuele voorbijganger kan slecht de inkoop van contracten beïnvloeden, lijkt mij. Wellicht is het de bedoeling dat de puinhopen op de stations het grote publiek inspireren om eens de moeite nemen de schoonmakers te groeten of ook een kop koffie aan te bieden.
Onderdeel van team
Het zou denk ik veel effectiever zijn als wij concrete voorbeelden horen van waar het wel goed gaat in de ogen van de schoonmakers. Recent kwam ik 2 voorbeelden tegen: een bank had 10% van de aanbesteding in een schoonmaak-tender gereserveerd voor groene en sociale criteria, door de suppliers zelf in te vullen. Het gecontracteerde bedrijf gebruikt nu afbreekbare schoonmaakmiddelen en houdt elke ochtend een korte teamsessie met zijn medewerkers, inclusief een soort ochtendgymnastiek, om aan teamvorming te werken en de spieren los te maken. Een ander bedrijf heeft recent zijn schoonmaakcontract gewijzigd van een avond-cleaning naar een cleaning tijdens de kantooruren. De schoonmaakmedewerkers zijn daar zeer over te spreken, eindelijk eens gezichten zien tijdens het werk en de mensen leren kennen waar je voor schoonmaakt. ‘Nu zijn we een onderdeel van het team geworden!’
Zijn dit de voorbeelden waar het wel werkt? Ik roep de stakers in de schoonmaak branche op om concreet aan te geven wat de goede bedrijven zijn, wanneer ervaren ze wel respect? Zet die bedrijven in het zonnetje en deel de goede ervaringen. Dat inspireert tot volgen, Napels-puinhopen op de stations niet.
Goede voorbeelden van respectvolle inkoop van schoonmaakwerk? Suggesties voor de inkopers? Reageer hier!
Reacties
Reageer
Pepper is een onafhankelijk platform
voor MVO-professionals
PEPPER EXPERTS
Goed dat er aandacht wordt gevraagd voor dit thema. Tot mijn verbazing lees ik echter niets over de Code Verantwoord Marktgedrag in de schoonmaak en glazenwasserbranche. Deze code is een gezamenlijk initiatief van opdrachtgevers, werkgevers, vakbonden en bemiddelaars om de effecten van marktwerking op de arbeidsomstandigheden in deze branche daar waar nodig te verbeteren.
Wij volgens sinds 2009 de richtlijnen van het duurzaamheidskeurmerk Green Key. Maar ook op maatschappelijk vlak willen we ons steentje bijdragen. In september 2011 heeft Aristo daarom de Code Verantwoord Marktgedrag in de schoonmaak- en glazenwasserbranche ondertekend.
U roept stakers op om aan te geven wat de goede bedrijven zijn? Ik maak het u graag gemakkelijk.
Kijk op www.codeverantwoordelijkmarktgedrag.nl voor een actueel overzicht van de ruim 560 ondertekenaars!
Tja, ik ben wel vaker kritisch, maar deze blog is echt in allerlei opzichten - ethisch, taalkundig en door pijnlijk gebrek aan inzicht - werkelijk een dieptepunt en ook - omdat de schrijfster als "expert" gelieerd is aan Pepper - een blamage voor dit alleszins verdienstelijke tijdschrift. Om te beginnen is de stelling in de openingszin ("deze staking maakt nog eens pijnlijk duidelijk dat het sociale aspect van inkopen belangrijker wordt naarmate de werknemers die het betreft dichterbij ons werken en leven") volstrekt immoreel. Alsof onrecht verder weg minder onrechtvaardig is dan dichtbij...!
Nog een voorbeeld: "De staking richt zich niet op de eigen werkgever, maar op een aantal grote bedrijven, zoals recent Philips en op het grote publiek, door stations niet meer schoon te maken." De zin is taalkundig zeer gebrekkig en de strekking van deze en de daaropvolgende zinnen is volstrekt onzinnig. Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan, maar daar is geen ruimte voor. Wat een slecht stuk!
Wat ik niet zo goed begrijp is dat het manegement in de schoonmaakbranche nog steeds dikke bonussen krijgen en in dure wagerns rijden. Het is geven en nemen, dus als je je eigen mensen meer salaris geeft (ongeacht wat de inkoper ook uitonderhandelt) dan moet er aan de bovenkant ook wat af.