Jan Jonker
Hare Majesteit en de Duurzame Babbelbox
Gelukkig zit de riedel van pepernoten, pakjesavond, gevulde speculaas, strooigoed, erwtensoep, kerstinkopen, boom optuigen, reerug of niet, oliebollen en appelflappen, vuurwerk, (te veel) champagne en uitslapen er weer op. Het is gewoon weer januari. Nat, grijs en grauw; zoals het hoort. Maar tussen de routinematigheid van deze jaarlijkse rituele maand riedel door was er wel een heel mooi lichtpuntje: de kersttoespraak van Hare Majesteit. Ik ben wel een beetje een fan van haar. Of met de jaren misschien wel meer. Nee, niet vanwege de hoeden, de paleizen of de koets-uitjes. Dat is niet echt bijzonder. Maar vanwege het feit dat ze ondanks alle talige keurslijven en andere protocollaire do’s en dont’s toch haar eigen stem laat horen. En die authenticiteit kan ik geweldig waarderen. Waar elders vinden we een Majesteit die het aandurft zo helder te zeggen: “Met onze kostbare planeet wordt zorgeloos omgesprongen en wat zij ons geeft wordt slecht verdeeld. Zicht op ... op de houdbaarheid van de samenleving raakt zoek. Bij het bepalen van de waarde … (moet) meer gelden dan geld alleen. (Daarom) … moet in elke besluitvorming de kwaliteit van de toekomst meetellen. Die ligt in beschermen van natuur en milieu, respect voor het culturele erfgoed en onderkennen van de immateriële waarden die zin geven aan beschaving.” Ik zie dat de dames in Denemarken. Engeland of België nog niet doen, toch?
Kortzichtigheid
Er staan meer scherpe inzichten in haar kersttoespraak van 2011, maar dit is toch wel zo’n beetje de kern. Duurzaamheid is meer dan stoppen de natuur te slopen. Het gaat om een evenwichtige vorm van waarde-behoud en -creatie; zowel materieel als immaterieel. Dat wisten we eigenlijk al heel lang en steeds beter. Maar we blijven maar al te graag hangen in het lekkere refrein van vind-jij-duurzaamheid-ook-zo-belangrijk-ja-natuurlijk-ik-ook-en-waarom-snappen-die-anderen-dat-toch-niet et cetera. Het resultaat is gewoon niet veel anders dan dat we de Duurzame Babbelbox bevredigen. En dat terwijl elders de wereld gewoon doordraait op premies, derivaten en onwezenlijke salarissen. Op een economische realiteit die toestaat dat niet-duurzaam handelen nog steeds ‘voordeliger’ en ‘goedkoper’ is. Op een sociaal-culturele-ecologische kortzichtigheid die beangstigend is. Op een systeem waarbij de maatschappij de kosten betaalt voor het disfunctioneren van private instellingen die haar aan de rand van het bankroet brengen.
Eigen bank beginnen?
Misschien moeten we ons voor dit jaar voornemen om daar niet meer tevreden mee te zijn. Praten, prima! Natuurlijk. Maar dan wel met de centrale vraag: hoe gaan we duurzaamheid organiseren? En om dat mogelijk te maken, hoe we kunnen stoppen met een aantal georganiseerde zaken waar we het niet mee eens zijn. Gewoon een eigen bank beginnen? Waarom niet! Een zorg- of energie-coöperatie opzetten met de buren en de straat – geen probleem. Robin Hood Tax met de gemeente opzetten? En zo nog duizend of meer ideeën die ertoe doen. Want duurzaamheid gaat gewoon over de vraag hoe we onze zorgen en idealen omzetten in beton, beeldende kunst, afgewerkt frituurvet, muziek, bakstenen, radiatoren, veiligheid en autobanden. En dat leidt tot anders organiseren, want binnen het bestaande gaat dat niet lukken.
Support van hoog niveau
De kernvraag voor 2012 is daarmee hoe we met elkaar nieuwe vormen van organiseren – en de daarbij behorende businessmodellen – maken om te werken aan gedeelde waardecreatie? Daar ligt de opgave en daar wordt al onze inzet en creativiteit gevraagd, dwars tegen de waan en het (on)duurzame gebabbel van de dag in. Want als maatschappij zijn we eraan toe. En we hebben support van hoog niveau. Nog een keer Hare Majesteit: “De uitdaging blijft zelf iets te dóen, samen met anderen en in betrokkenheid op de gemeenschap. Overal nemen mensen ... eigen initiatieven tot een meer bewuste manier van leven. Dat biedt hoop op een nieuw toekomstperspectief. Laten wij zeggen wat wij hopen en doen wat wij kunnen.” Als dat geen oproep is om de lamlendigheid van het-doet-er-toch-niet-toe terzijde te schuiven, dan weet ik het niet. Dus gewoon aan de bak: duurzaamheid gaan organiseren in alles wat we doen, een jaar lang, dag in dag uit.
Ook goede voornemens? Tips, trucs, of vragen? Reageer hieronder!
Reacties
Reageer
Pepper is een onafhankelijk platform
voor MVO-professionals
PEPPER EXPERTS
Jan,
Jouw insteek “niet praten, maar DOEN” kan elk weldenkend mens slechts onderschijven. Zoals bekend ben ik een groot voorstander van “doen” ;-).
De kersttoespraak was een weloverwogen, a-politiek betoog van iemand die boven alle partijen staat, kortom een staatshoofd waardig! De koningin sprak (zelfs) over “SAMEN DOEN”.
Multidisciplinaire samenwerking, ongeacht (politiek) gezindte, met een uitgebalanceerde focus op zowel de korte als (zeker ook) de lange termijn* is inderdaad cruciaal voor het voortbestaan van ons en onze planet. Inachtneming van duurzaamheid is hierbij (dus) vanzelfsprekend.
Voordat ik beticht wordt van "veel praten, weinig doen", laat ik het hierbij en ga gauw weer verder met iets doen ;-)
Roel Croes
Stichting GreenICT & Stichting IIP Duurzame ICT - Platform voor Duurzame ICT
De koningin wordt betaald om onder andere dit soort moraliserende boodschappen periodiek te geven en als zodanig en omdat ze van haar zijn, hebben ze hun waarde. Maar Jan Jonker wordt er, lijkt mij, niet voor betaald om de woorden van de koningin te echoën. Zijn bericht hoort precies in de door hemzelf bekritiseerde categorie 'duurzame babbelbox', vrijblijvend geklets van een genant oppervlakkig niveau. Kom op Jan, van iemand in jouw functie mag je teksten met meer inhoud en diepgang verwachten. Daar word jij namelijk wel voor betaald!
Zeker goed dat onze koningin dit zo brengt. Alleen als je iets predikt mag je wel eerst zelf ook het goede voorbeeld geven, en daar schort met m.i. nog wel aan bij onze oranjes.
Het is waar , er word meer gepraat dan gedaan !
Als iedereen een beetje de schouders er onder zet , en die goede voornemens van de nacht van 31 december op 1 januari nu eens daadwerkelijk gaat aanpakken , dan komen we er wel .
Maar ik vermoed dat alleen een duidelijke dwingende leidraad van de overheid hier echt een zet kan geven .En laat nu net dat niet de kracht van de heren politici zijn , en niet alleen op dit gebied .
Dus het zal voorlopig toch moeten komen van individuele midden- en kleinbedrijven en goed bedoelende burgers vrees ik .
Wij in Loosbroek blijven in ieder geval trappelen !
Beste Jan,
Ik had de Kersttoespraak gemist. Ik was aan het lezen in het boek "Revolutie met recht" van Roger H.J. Cox. Gaat in wezen over het zelfde. De Majesteit heeft het bij het rechte eind, net als Cox. Ik vraag me alleen af of de noodzakelijke verandering zich wel laat organiseren. Rationeel zou dat voor de hand liggen - maar gaat het niet meer om voelen en doen? Er zijn al heel veel mensen die voelen dat ons huidige economische model ten einde loopt. Niet dat ze weten hoe het precies anders moet of kan, maar voelen doen ze dat al wel. Als iedereen nu vooral gaat doen wat hij of zij kan, dan wordt die groep almaar groter. Niet: ik ga niet meer autorijden, maar: ik ga bewuster rijden, minder kilometers in een kleinere en zuinigere auto. Niet: ik sluit mij af van het elektriciteitsnet, maar: ik ga zuiniger met electra om en ik plaats zonnecellen op het dak ook al verdien ik dat in het huidige economische model niet terug. Et cetera. Ik ga weer verder in het boek van Cox - bijna uit
De gaps tussen burgerinitiatief, bedrijfsleven en overheid t.a.v. duurzaamheid moet verder gedicht worden. Daarvoor moeten de MVO professionals/adviseurs zich inzetten. Gaps dichten, kennis overbrengen, helpen projecten op te starten, werk met voorbeeldprojecten, etc. Begin kleinschalig in eigen gemeenten en/of omgeving. Ondersteun de burger initiatieven of initieer deze en zorg ervoor dat zij samen met het bedrijfsleven aanhaken bij duurzame ontwikkelingen van de Gemeente/Overheid. Of start juist bij het bedrijfsleven en help mee de burger (de consument) dichter bij de ontwikkelingen te brengen. Schakel regionale media in. Begin bij de grotere MKB bedrijven in je regio, stad of dorp. Spreek en concretiseer een groeimodel. Dan staan de mensen met visie (en macht en geld) wellicht vanzelf op en nemen verder het voortouw in duurzame ontwikkeling.
Wij zijn druk bezig die 'nieuwe vormen van organiseren -en de daarbij behorende businessmodellen- maken om te werken aan gedeelde waardecreatie' in de praktijk te brengen. Een zeer inspirerende werkmethode op basis van de Ubuntu-gedachte: 'I exist because of we'. Aandacht voor duurzame supply- en valuechains zijn daarin de basis!
Juist dat voortdurende gebabbel van bedrijven en kennis instellingen hoe ze duurzamer (kunnen) worden, dat is de babbelbox van Nederland en Nijmegen.
De koningin zei ook hoe jammer het is dat zij en wij dagelijks met visieloze mensen moeten werken.
Waarom moet deze kersttoespraak van de koningin zo opvallen?
Waarom zijn al die MVO bedrijven al niet 20 jaar geleden begonnen, met wat ze nu zeggen?
Dat hebben bedrijven in andere EU landen wel gedaan, zijn liggen nu 20 jaar op ons voor, qua duurzame ontwikkeling.
De Burger is in dit land nog de enige die ons land duurzamer kan maken.
In Nijmegen zijn hoogleraren die kernenergie promoten belangrijker dan duurzame ontwikkeling.
Maar ze moeten ook daar beginnen de Nederlandse Burger in de hoofdrol te zetten, om zelf progressie te maken.
Politiek, bestuur en grote bedrijven gaan ons land niet duurzaam maken, teveel neoliberalisme . De vuile lobby te sterk. De bestuurlijke rug te slap.
Zie de vele decentrale initiatieven